XIX asr oxirida Toshkentda ikkita yetim bolalar hovlisi — Aleksandrovskiy va Kaufman hovlisi ishlab turgan bo‘lib, ikkinchisi Xiva ko‘chasi va Pushkin ko‘chasi chorraxasida, hozirda 50-sonli maktab joylashgan yerda joylashgan edi. 

Kaufman hovlisi Turkiston general-gubernatori va Turkiston xayriya jamiyati ta’sischisi K. P. fon Kaufman xotirasiga nomlangan bo‘lib, u har yili tarbiyalanuvchilar uchun mablag‘ ajratib turgan. 

Hovlilar to‘lib-toshib ketganligi sababli, 1912 yilda shahar hokimiyati shaharning o‘sha paytdagi chekkasida — Nikolskoye qishlog‘i yaqinida yangi bino qurish to‘g‘risida qaror qabul qildi. 1916 yilda arxitektorlar V. S. Geyntselyman va N. N. Botvinkin loyihasi bo‘yicha qurilgan bino birinchi yetim bolalarni qabul qildi. 

1918 yildan 1931 yilgacha bu bino pedagog va ma’rifatparvar V. F. Lubentsov rahbarligidagi Karl Libknext nomidagi Namunaviy mehnat maktabiga berildi. Shu davrda unda taxminan 600 bola ta’lim oldi. 

1931 yilda O‘zbekiston SSR poytaxti Samarqanddan Toshkentga ko‘chirilganligi munosabati bilan sobiq Kaufman hovlisi binosi hukumat ehtiyojlari uchun berildi. 

1941 yilda unga Toshkentga evakuatsiya qilingan Leningrad politexnika instituti joylashtirildi, uning bazasida Energetika instituti tashkil etildi, keyinchalik u Energetika va avtomatika institutiga aylantirildi. 2016 yilda institut “O‘zbekenergo” kompaniyasining Ilmiy-texnika markaziga o‘zgartirildi. 

2017 yilda Mirzo Ulug‘bek tumani rekonstruksiya qilish va jamoatchilikning arxitektura yodgorligini saqlab qolish to‘g‘risidagi ko‘plab iltimoslari munosabati bilan binoni Sayilg‘oh ko‘chasi (Brodvey) piyodalar zonasiga ko‘chirish to‘g‘risida qaror qabul qilindi.

Bino ko‘chirildi va bugungi kunda unda “Zamin” jamg‘armasi ishlab turibdi.